از جنبه ی هنر عکاسی، در حال حاضر هر کدام از این دو نوع عکاسی دارای مزیت ها و اشکالات خاص خود هستند، اما چیزی که در مورد هر دو نوع عکاسی صدق می کند، این است که فرد علاقه مند به عکاسی باید شناخت درستی از این هنر (چه از نظر تکنیکی و چه از نظر هنری) داشته باشد. متاسفانه این نظر نادرست شایع شده که چون در عکاسی دیجیتال بلافاصله پس از گرفتن عکس می توان آن را دید و پاک کرد و چندین بار از موضوعی عکس گرفت، بنابراین عکاسی دیجیتال چیز ساده ای است و عکس گرفتن در این محدوده چندان سخت نیست.

در کنار این موضوع باید به نظر تعدادی دیگر هم اشاره کرد که معتقدند که چون در عکاسیدیجیتال، می توان عکس ناقص را ترمیم یا روتوش کرد، پس در صورت عکاسی ناشیانه می توان عکس را به کمک نرم افزار اصلاح کرد و تبدیل به عکس واقعی نمود. البته این درست است که عکس دیجیتال را می توان اصلاح کرد ولی تا چه حد و اندازه ای می توان این کار را انجام داد؟ آیا هر عکسی با هر درجه نقص و اشتباه، قابل اصلاح و تبدیل شدن به یک عکس خوب می باشد؟ در مورد اختلافات و مزیت های هر نوع از این دو نوع عکاسی کتاب های قطور و حجیم زیادی نوشته شده است و با توجه به اینکه دنیا در حال دیجیتالیزه شدن می باشد و فراوانی این نوع دوربین ها در آینده بیشتر خواهد شد، باید انتظار نوشته شدن بیشتر اینگونه کتاب ها را در آینده داشت. زیاد شدن دوربین های دیجیتال بستگی به تصمیم منوشما ندارد، بلکه سیاستی است که کارخانه های سازنده ی دوربین در چند سال اخیر داشته اند و اگر یک مدل دوربین آنالوگ وارد بازار کرده اند، در مقابل چندین مدل دوربین دیجیتال روانه ی بازار شده است.

البته تاریخ و تجربه نشان داده است که هر اختراع جدیدی که به بازار آمده است، نمونه ی قدیمی و مشابه هم مدتی در کنار وسیله جدید عرضه شده است و مردم از هر دو نوع آن استفاده کرده اند. زمانی که نوار های کاست و ضبط صوت های کاست به بازار آمدند، ضبط صوت های ریلی هم تا مدت ها در کنار آن ها به پخش صدا مشغول بوند و در بازار به فروش میرسیدند و امروزه هم که CD ها وارد بازار شده اند نوار های کاست کماکان در بازار وجود دارند.

بیشتر بخوانید:  آموزش مقدماتی عکاسی دیجیتال Dynamic Range یا عملکرد دینامیکی سنسور دوربین

نکته ی مهم در مورد عکاسی دیجیتال این است که این نوع عکاسی انسان را بیشتر با مسائل تکنیکی درگیر می کند. اگر شما فردی باشید که علاقه مند به دانستن و کار کردن با این مسائل نباشید، حتما در جریان این نوع عکاسی دچار مشکل می شوید. به عنوان مثال شما باید از درجه وضوح و کارکرد های مختلف آن بر روی دوربین، کامپیوتر، چاپگر یا اصولا چاپ اطلاع داشته باشید و دائما با آن به نوعی “بازی” کنید. شما باید بتوانید با کامپیوتر و چاپگر کار کنید ( البته اگر علاقه مند باشید که چاپ و ویرایش عکس را خودتان انجام بدهید.)

در کلیه دوربین های دیجیتال منوهایی وجود دارند که تقریبا همه ی آن ها به زبان اصلی هستند و یا باید آن ها را به زبانی دیگر خواند. سوای مسئله دانستن زبان، دانستن تکنیکی چیزهایی که در این منوها وجود دارند نیز مهم است، مثل تعادل نور سفید white balance که در دوربین های آنالوگ وجود ندارد. به مطالب گفته شده باید اضافه نمود که دوربین های دیجیتال در مقابل رطوبت، ضربه و شوک الکتریکی بسیار حساس تر از دوربین های آنالوگ هستند و یک ضربه کوچک به آن ها، شاید به معنی بازنشسته کردن دوربین باشد. حساسیت دیگر این دوربین ها که می تواند به طور موقت عکاسی را به تعطیلی بکشاند، وابستگی به منبع نیرو یا باتری می باشد که بدون آن دوربین قادر به کارکردن نخواهد بود. این چیزی است که در دوربین های آنالوگ مسئله ای را تشکیل نمی دهد.

گفتیم که در زمینه ی عکاسی، دنیا به سوی دیجیتالیزه شدن پیش می رود، ولی علاقه مندان به عکاسی آنالوگ کماکان می توانند از لذت عکاسی آنالوگ یا عکاسی با فیلم برخوردار باشند. در کشور ما هنوز لابراتورهای زیادی برای چاپ عکس دیجیتال وجود ندارند و اکثر آن ها عمدتا هم در شهر های بزرگ مستقر هستند. علاوه بر این قسمت چاپ عکس هم در کشور ما نسبت به چاپ دیجیتال ارزان تر تمام می شود. همچنین قیمت فیلم بسیار ارزان تر از سایر کشورهاست و چنانچه کسی بخواهد چند حلقه بیشتر عکاسیکند، خرج زیادی به او تحمیل نمی شود.

آموزش و یادگیری کارکردن با دوربین های آنالوگ و تبحر به دست آوردن در آن ها بسیار سریع تر از دوربین های دیجیتال صورت می گیرد. این نوع دوربین ها به جز چند تکمه عمومی مثل شاتر و درجه حساسیت فیلم و دیافراگم چیز بیشتری ندارند و در این دوربین ها از منوهای بی پایان و مخفی دوربین های دیجیتال خبری نیست.

آرشیو کردن عکس و فیلم های آنالوگ بسیار سریع تر و راحت تر از دوربین های دیجیتال انجام می شود. در دوربین های دیجیتال عکس ها معمولا روی هارد دیسک آرشیو می شوند.

بالاخره در پایان این شمارش صفات مثبت و منفی، حرف اصلی بسیاری از عکاسان مشهور دنیا را باید زد که در عکاسی دیجیتالانسان نمی تواند به اندازه عکاسی آنالوگ از خلاقیت خود استفاده کند، چراکه الکترونیک این دوربین ها بخشی از وظایف عکاس را غصب نموده است. این مسئله ی مهمی را برای خیلی از عکاسان تشکیل می دهد و حاضرند خیلی از سختی های کار در عکاسیانالوگ را تحمل نمایند تا به چیزی که دلشان می خواهد، برسند.

با تمام حرف هایی که در مورد دو نوع عکاسی آنالوگ و دیجیتال گفته شد و چیزهای دیگری که حتما در منابع دیگر مشاهده خواهید کرد، یک مسئله مهم را در نظر داشته باشید و عکاسی خود را انتخاب کنید که ببینید عکاسی را برای چه نیازی انجام می دهید. اگر هدف شما از عکاسی کردن گرفتن حداکثر ۴-۵ حلقه در عکس در طول یک سال و در مراسم مختلف مثل نوروز و مسافرت باشد، بنابراین نیازی نیست که زیاد خود را در این بحث درگیر کنید. یک دوربین آنالوگ قیمت متوسط می تواند نیاز شما را در این زمینه برطرف کند. اما اگر شما جز آن دسته کسانی هستید که مثلا هفته ای دو چند حلقه عکس میگیرند، قضیه فرق می کند و در اینجا باید مسایل مختلفی مثل توانایی تکنیکی، زبان، وضع مالی و کلیه مسایلی که در بالا بیان کردیم را بررسی کنید و سپس برحسب نیاز و سلیقه نوع عکاسی خود را مشخص کنید.

نویسنده: علیرضا فنحی

powered by داده پردازان افق نور